OkulBil TV

Eğitim - haber - Sanat

ÇOCUKLUK

    ÇOCUKLUK

Çocukken , ağaca çıkmak , gökyüzüne tırmanmak gibiydi , meyve toplarken de , yıldızlara erişiyorduk ! Düşlerin salıncağında , gökkuşağı güzelliğinde , şiirce , neşe içinde. Kendi oyuncağımızı yapardık , cinkuşu , kasnaklı ; çelik -çomak oyunu , fırıldak çevirmek , bilye oynamak doğal bir akış içinde …Şimdi , mekanik bir çağda , robotlara dönüştü çocuklar ; o masalsı büyüsü kalmadı yaşamlarının ! Cahit Sıtkı Tarancı sesleniyor bir şiiriyle :

ÇOCUKLUK

Affan Dede’ye para saydım,
Sattı bana çocukluğumu.
Artık ne yaşım var, ne adım;
Bilmiyorum kim olduğumu.
Hiçbir şey sorulmasın benden;
Haberim yok olan bitenden.

Bu bahar havası, bu bahçe;
Havuzda su şırıl şırıldır.
Uçurtmam bulutlardan yüce,
Zıpzıplarım pırıl pırıldır.
Ne güzel dönüyor çemberim;
Hiç bitmese horoz şekerim!

Cahit Sıtkı TARANCI

 

Feyyaz Kadri

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

OkulBil TV © 2016